Sinds verscheidene jaren bouwt Beatrice Neetens een eigen beeldtaal op die de reflectie is van haar kijk op de wereld en die tevens haar innerlijke ritmiek vertolkt. Zij doet dat hoofdzakelijk op een manier die letterlijk en figuurlijk etherisch mag genoemd worden.

Haar werken in glas zijn veelzijdige en veelvuldige tekens van abstraheren en suggereren, structuren van harmonie waarin realiteit en onwerkelijkheid samengaan zonder elkaar te verstoren. Industrieel glas ontmoet mondgeblazen glas, buisjes, een vleugje materie en vooral structuren die de vele vormen van een bewogen gemoed vertolken.
De werken van Beatrice Neetens creëren een boeiende wisselwerking tussen licht en materie, tussen golven en geometrie, tussen achtergrond en reflectie.