Iemand verontschuldigen en vergeven lijkt soms een hele opgave. De ander heeft ons immers pijn gedaan, we voelen ons gekwetst en dan lijkt vergeven alsof we toegeven, alsof we de daden van de ander vergoelijken, alsof we onze macht uit handen geven.
Vergeven maakt je niet machteloos, integendeel. Je bevrijdt jezelf van de macht van de mensen die je gekwetst en beledigd hebben. Dat brengt je bij je eigen kracht.
Soms leggen we onszelf op dat we moeten vergeven, dat we onze gevoelens van woede en verdriet maar opzij moeten schuiven en dat we ook moeten vergeten.
Dat zijn valkuilen die het proces van werkelijk vergeven in de weg staan. Vergeven betekent niet je gevoelens onderdrukken, goedkeuren wat de ander gedaan heeft, de spons erover vegen. Om te kunnen vergeven, moet je eerst je verdriet toelaten; je woede is een kracht om je van de ander te distantiëren. Die afstand heb je nodig om vanuit een ander perspectief naar de ander, naar jezelf en naar wat gebeurd is, te kijken.
Tijdens deze 3 avonden gaan we dieper in op de kracht van vergeven vanuit dit perspectief. We kijken naar vergeving als een innerlijk proces. Een zienswijze die ons werkelijk kan bevrijden omdat het bij onszelf begint, in de eerste plaats uit liefde voor onszelf. In die zin is vergeven een ‘egoïstisch’ gebaar: je doet het in de eerste plaats voor jezelf. Om vrij te zijn van wrok, kwaadheid, bitterheid, … Voor je eigen gezondheid en geluk. Om vrij te zijn in je hart.
Vergeving is niet een eenmalige gebeurtenis. Het is een proces en er kunnen vele jaren overheen gaan om tot vergeving te komen.
De ander of onszelf vergeven, betekent niet dat we onszelf niet meer gekwetst voelen of dat we zelf niet meer kwetsen. We zullen elkaar steeds opnieuw kwetsen. Daarom is vergeven zo belangrijk, voor de vrede in en rondom ons.

Er is ruimte voor uitwisseling en het stellen van vragen. We gaan vooral veel oefenen en ervaren wat het kan betekenen om te vergeven in ons dagelijks leven.
met martine bal, vormingswerkster