In 1887 werd in een Boeddhistisch klooster in het grensgebied tussen India en Tibet een opzienbarende tekst ontdekt. Deze tekst bevatte het levensverhaal van Jezus (in de tekst ‘Issa’ genoemd) vanuit een Boeddhistisch perspectief, gebaseerd op informatie van kooplieden langs de Zijderoute tussen China/Tibet en het Middellandse Zeegebied. De tekst gaat vooral over de achttien ‘vergeten’ jaren van Jezus – tussen zijn twaalfde en dertigste – waarover de bijbel geen enkele informatie geeft. Deze tekst, het Evangelie van Issa, vult dit hiaat aan. Hierin staat dat Jezus op zijn dertiende op reis ging naar India, om daar verder te studeren bij volleerde yogi’s en bij Vedische schriftgeleerden. Hij bleef er zes jaar, vertrok vervolgens naar het Himalaya-gebergte en bestudeerde het Boeddhisme. Ook die leerperiode nam zes jaar in beslag. In de derde periode van zes jaar preekte hij daar en in het huidige Noord-India en Pakistan. Toen keerde hij via Afghanistan en Iran naar Palestina terug, ongeveer op zijn dertigste jaar. Ook daar begon hij te prediken. Jezus was in India en Tibet een volleerde schriftgeleerde geworden in zowel de Joodse, de Vedische als de Boeddhistische traditie. Ook had hij zich in die periode de speciale yoga-kwaliteiten (siddhi’s genaamd) eigen gemaakt die hem in staat stelden ‘wonderen’ te verrichten. Tot op de dag van vandaag zijn deze technieken bekend in kringen van volleerde yogi’s. Een yogi is een wijs mens die zijn of haar innerlijke verbondenheid met het goddelijke en onsterfelijke heeft verwerkelijkt. Deze mens kan met recht zeggen “Ik en de Vader zijn één”. Het bijzondere van deze informatie is dat in de persoon van Jezus (Issa) de Joodse, Vedische en Boeddhistische tradities ineen vloeiden. Uit deze interactie zou zijn boodschap voortkomen als het Christendom.
In deze tijd zoeken mensen naar hun plaats in de wereld en vragen om het respect dat zij verdienen. Deze nieuwe informatie over de opleiding van Jezus in India en in Tibet kan dienen als gesprekstof om de dialoog tussen Oost en West vanuit een samenvallend universeel perspectief aan te gaan. Nu eens niet vanuit een scheidend ‘ik en jij’ standpunt.
Sinds de prediking van Jezus in Palestina is er niet veel veranderd in de wereld waarin we leven. Allerlei vormen zijn weliswaar veranderd, maar niet de inhoud. Jezus was een mens van liefde en vergeving. Toch was hij volstrekt recht-door-zee en rechtschapen. Hij kwam in de wereld om ons de werkelijkheid van het Ene, God, in herinnering te brengen. Klerikalisme, dogmatische verhandelingen en status-zoeken waren hem vreemd en stonden zijn boodschap in de weg. Hij liep er niet voor weg maar ging de confrontatie aan en ontmoette veel weerstand. Zijn boodschap roept ons op om weer realist te worden en terug te gaan naar de eenheid die in ons innerlijk als “het Koninkrijk” verankerd ligt. Alleen dan zullen liefde, compassie en vergevingsgezindheid hun werk kunnen doen. Zo was de boodschap van Jezus, van Issa, van Krishna en van Boeddha. Het hele verhaal afdoen met de mededeling dat het allemaal gelogen en verzonnen is, voldoet niet meer en evenmin de opmerking “dat het niet in de Bijbel staat”. Het staat in ieder geval in het Evangelie van Issa.
Belangrijk is dat eerst boven water komt wat de historische feiten zijn rondom het verblijf van Jezus in India. Er is voldoende bewijs aanwezig om aannemelijk te maken dat Jezus in India verbleef.
Schrijver en India-kenner Paul van Oyen zal binnenkort een tweede reis maken langs een aantal centra van belangrijke religieuze en geestelijke leiders die kennis hebben over het verblijf van Jezus in India. Zowel de zoektochten als de gesprekken zullen in woord en beeld worden weergegeven. Paul van Oyen geniet groot vertrouwen bij de religieuze leiders. Dit vertrouwen is van groot belang aangezien informatie zelden aan Westerlingen wordt doorgegeven.