De evolutie van Marc Mendelson, geboren te London in 1915, werd getekend door vier grote periodes: De Jonge Belgische schilderkunst (1945-1948), de abstractie (jaren 1950), het matierisme (jaren 1960) en, via het gebruik van de aquarel (jaren 1970-1996), de terugkeer naar de figuratie. Vanuit een magische realistische sfeer vertrokken, mondt de schilder uit op een geometrische poëtische abstractie, waar het geschilderde oppervlak een materievolle verfhuid wordt. Mendelson zoekt steeds naar een uitgepuurde essentie. Met de ontdekking van Spanje gaat een nieuwe wereld open waar wijde landschappen, lucht en zee een dialoog aangaan. Een geheel van kleurrijke schilderijen, aquarellen, tekeningen, foto’s, objecten en architecturale integraties, geput uit de verzamelingen van het Museum Moderne Kunst, dragen bij tot de beeldvorming van het oeuvre van een kunstenaar die het poëtische schrijven als een plastisch gebaar ontwikkelt.