Bij de schepping van haar choreografische wereld vertrekt Michèle Anne De Mey van sterke muziekwerken en befaamde componisten. Voor het internationaal gelauwerde ‘Sinfonia Eroica’ liet ze zich o.a. Leiden door de derde symfonie van Beethoven. De nieuwe creatie ‘Neige’ wordt gedragen door zijn bekende zevende symfonie.

De nieuwe choreografie presenteert zich als een sprookje: tegelijk betoverend en angstaanjagend, universeel en individueel. Een parabel die vragen stelt over de plaats van de mens in het onmetelijke universum. De toeschouwer wordt doorheen vier choreografische bewegingen deelgenoot van een ode aan de vier seizoenen en de natuur. Het lichaam van de zes dansers wordt blootgesteld aan de gesel maar ook de magie van de grillige, alles overheersende natuurelementen: hagel, sneeuw, regen en storm. De verschillende taferelen versmelten in een nooit aflatende verandering. Harmonie en chaos nemen het van elkaar over in een onophoudelijke transformatie.

Een belangrijke speler in de nieuwe creatie wordt het scèneontwerp van Sylvie Olive (zij verzorgde o.a. De set design bij de recente film van Jaco Van Dormael). Haar ontwerp versterkt het sprookjesachtige territorium waarin de choreografie zich afspeelt. Bevreemdende silhouetten overschaduwen het fascinerende scènebeeld. Ze wakkeren onze fantasie aan en sleuren ons mee naar de afgronden van een droomwereld.