Een dochter schrijft haar moeder een brief. Ze hebben elkaar zeven jaar lang niet gezien, niet gesproken. Wat begint als een nerveus weerzien, groeit gaandeweg uit tot een memorabele nacht waarin de pijn van vele jaren zich een weg naar de oppervlakte baant.

Een adembenemende confrontatie over familiekwetsuren, pijn die je je hele leven met je meedraagt en misverstanden door interpretatie. Maar ook een grootse daad van liefde waarin na jaren van onvermogen eindelijk de moed wordt opgebracht om te praten, te luisteren naar elkaar.
Twee ‘grandes dames’ van het Vlaamse theater gaan de confrontatie aan in deze sterke theatertekst van de Zweedse cineast (en Gouden Palm-winnaar) Ingmar Bergman. Tania Van der Sanden speelt de dochter, Ingrid De Vos de moeder. Wim Danckaert kruipt in de huid van de echtgenoot.