Dat ze hun naam ontlenen aan twee personages uit één van de coolste film ooit gemaakt, dat weet u ondertussen al. En als dat niet zo is: check Pulp Fiction. Dat ze straffe drie-minuten-indiepopsongs maken, dat hoeven we natuurlijk ook niet meer te vertellen. Vincent&Jules musiceert met het aplomb van vier jonge jachthonden, springerig, net voor ze hun prooi gaan oppikken. Mochten ze opgroeien in de jaren ’90, het zouden de beste maatjes zijn van Pavement (het ietwat lijzige gezang en het nonchalante spel, het orgeltje), Sebadoh (de melodieën) en Vampire Weekend (de fijne afrikanistiek). Maar Vincent&Jules zijn zo ‘nu’ als maar zijn kan. De band verweeft heden en verleden, en verpakt ideeën in songs die – zo willen de heren het zelf verwoord zien - ingetogen als spontaan zijn, rammelen als strak staan, rocken als bedeesd blijven.