Voor vele mensen van onder meer politie, ocmw, ziekenhuizen, scholen, enz… begint agressie zo stilaan dagelijkse realiteit te worden.
Nu is het inderdaad nooit fijn om met agressie en geweld geconfronteerd te worden, maar als dat met mensen is uit de eigen cultuur of omgeving, dan gaat dat nog. Die hebben gekende waarden en normen waar men kan op inspelen of op terugvallen.

Anders is het wanneer men geconfronteerd wordt met mensen uit andere culturen…

Die mensen zijn niet perse agressiever dan de autochtonen, maar het is anders. Zeker als ze uit oorlogs- of conflictgebieden komen, zoals bvb voormalige kind-soldaten. Voor die mensen is agressie en geweld gewoon een zaak van overleven. Veelal kennen ze niets anders omdat ze nooit geleerd hebben om op een andere manier met conflicten om te gaan.

In bepaalde culturen rechtvaardigen bepaalde situaties zelfs het gebruik van geweld en in andere wordt de agressie bijna verheerlijkt als een symbool van ‘mannelijkheid’…

Een bijkomend probleem is dat vele van hen ongevoelig zijn voor repressie en straf, dikwijls omdat ze niets bezitten of niets te verliezen hebben of de autoriteit van hier niet aanvaarden. Zij respecteren of vrezen de politie niet en in sommige culturen aanvaarden ze zelfs helemaal geen autoriteit van vrouwen…

Bovendien weten ze dat de kans op bestraffing klein is, als er al een straf komt, want zoals in het geval met de jongen die op de treinsporen gegooid werd, blijken de video beelden onvoldoende scherp en dus gaat de dader vrijuit…

Het is dan ook duidelijk dat de klassieke middelen van onze maatschappij om agressie te beteugelen hier niet werken en dat men op zoek moet gaan naar een andere benadering.

Agressie volledig voorkomen is onmogelijk. Gewoon omdat er teveel factoren in meespelen die men niet in de hand heeft. Iedereen beschermen tegen agressie en geweld al evenmin.

Dat komt er op neer dat de verantwoordelijkheid van de eigen veilig in geval van contact met een agressor, grotendeels bij het individu zelf komt te liggen. Daarbij komt het erop aan dat men leert wat wel en niet kan en mag teneinde de agressie niet uit de hand te laten lopen.

Uiteraard is het onmogelijk om al die culturele verschillen te kennen om in geval van conflict de juiste inschatting te maken om gepast met de agressor om te kunnen gaan…

Dat is onbegonnen werk en bovendien zinloos.

Het enige wat kan en wat belangrijk is, is terug te vallen op de essentie van de agressie zelf.

Agressie is agressie, ongeacht met wie men te maken heeft of tot welke cultuur die behoort. Wat het veroorzaakt en hoe het zich uit mag dan wel verschillend zijn, aan de basis is agressie voor iedereen hetzelfde. Namelijk een emotie.
Emoties brengen energie voort en het is met die energie dat we te maken krijgen bij een agressie.

Voor energie bestaan er natuurwetten en wie deze weet toe te passen, kan met iedere vorm van agressie om.

Daaruit leren we dan al bvb hoe belangrijk het is af te stappen van de repressieve benadering van agressie en over te gaan op een doeltreffender benadering, die van de ontspanning met het leren absorberen, kanaliseren en neutraliseren van de agressie energie.

Dit alles komt aan de orde in onze nieuwe workshop “Omgaan met agressie energie in een multiculturele samenleving".