Blik op oneindig met de Einstein Telescoop

Uantwerpen Spectrumlezing door Nick Van Remortel

Sinds de ontdekking van gravitatiegolven in 2015, kent de gravitatiegolven astronomie, als een nieuw deelgebied van de fysica, een sterke opgang. Het experimenteel en theoretisch onderzoek in dit domein richt zich in eerste instantie op het testen van Einsteins algemene relativiteitstheorie in regimes van sterke gravitationele interacties, waarbij de dynamica van versmeltende zwarte gaten het meest tot de verbeelding spreekt.

Gravitatiegolven astronomie laat voor het eerst toe om op directe wijze objecten te observeren die geen elektromagnetische straling uitzenden, maar de implicaties gaan verder dan dat: het geeft ons een onafhankelijke kosmische afstandsbepaling die essentieel is voor de bepaling van de expansiegeschiedenis van ons universum, het geeft ons een probe in de subatomaire structuur van exotische sterren zoals neutronensterren, en het is een unieke manier om de kosmologie van de vroegste ontstaansgeschiedenis van ons heelal te bestuderen.

Met het huidige instrumentarium, een hoogstandje van technologisch kunnen, evolueerde men van pionierswerk naar precisie wetenschap, en om die evolutie verder te zetten is er een nieuwe generatie van observatoria nodig. Het Einstein Telescoop project is hiervan het Europese vlaggenschip. Het betreft een ondergrondse onderzoeksinfrastructuur met een geografische voetafdruk van 50 vierkante kilometer, en een geschatte bouwkost van 2 miljard euro. In 2011 kwam het, onder meer met Belgische ondersteuning, op de Europese Esfri lijst te staan van te prioriteren onderzoeksinfrastructuur. Dit jaar zal men beslissen waar het project, onder drie kandidaatregio's (Sardinie, Saksen en de Euregio Maas-Rijn), wordt geïmplementeerd. In het laatste geval zal meer dan driekwart van de onderzoeksinfrastructuur op en onder Belgische bodem liggen.

Gratis
Geen voorkennis vereist
Inschrijven verplicht