De bloemen, de vogels, de gruwel

Dit maatschappijkritisch stuk uit 1995 steekt de draak met het dunne laagje vernis dat op onze ‘beschaving’ ligt.

Een burgerlijk koppel van middelbare leeftijd woont al jaren in een rustige wijk en beklaagt zich over de gruwel op televisie. ‘Geweld is eigen aan andere culturen, wij hebben dat achter ons gelaten’, troosten ze zich.

Ze genieten van de bloemen en de hortensia in hun tuin en van het gefluit van de vogels bij de buren met wie ze in een goede verstandhouding leven.

Maar dan, op een dag, begint de buurjongen met een opvallende regelmaat zijn basketbal tegen de gevel van het echtpaar te gooien … Het gebons verstoort hun rust.

De vrouw krijgt het steeds meer op de zenuwen, maar de man meent dat een gesprek met de moeder van de jongen voldoende zal zijn.

Dit gesprek loop echter anders dan verwacht. Een oplossing ligt blijkbaar niet zomaar voor de hand en het geschil krijgt een onverwachte wending wanneer de bal van de irritante buurjongen over de muur in hun tuin belandt en een escalatie van actie (vogels) en reactie (bloemen) leidt tot een hallucinante gruwel.

Een confronterende klassieker die niets aan kracht heeft ingeboet.