Gaston Bertrand-tentoonstelling - Panorama 1

"Ik heb liever ongelijk, in de ogen van anderen of de heersende trends, omdat het niet verkeerd is om oprecht en vanuit de grond van je wezen iets te beweren, in plaats van gelijk te hebben in de ogen van anderen en zo te voldoen aan wat het huidige klimaat van me verwacht."
Gaston Bertrand

Het werk van Bertrand, dat de werkelijkheid altijd distilleerde volgens een persoonlijk mentaal kader, architectonisch van opbouw met een lineaire nadruk op rechte lijnen en krommingen, en versieringen weglatend tenzij ze essentieel waren voor het gewenste esthetische discours, verzette zich nooit tegen de schijnbare realiteit die de kunstenaar zo vaak uitdaagde tot de plastische wereld die hij verzon. De symbiose tussen deze twee universums vond plaats via een deductief proces (*) waarbij een gelijkenis blijft bestaan, deze verwijzing naar de realiteit die nooit helemaal verdwijnt. Zo luidt het picturale antwoord van Gaston Bertrand, onmiskenbaar een van de Belgische meesters van de moderne kunst. Zijn doordachte en elegante werk, noch vluchtig noch nutteloos, soms scherpzinnig en ascetisch in de weergave van de hoekigheid van landschappen, architectuur en figuren, is ingeschreven in de tijdloze authenticiteit die inherent is aan de kunstenaar.