Er zitten tien jaar tussen "Pauline s’arrache", de eerste film van Émilie Brisavoine, en haar nieuwste intieme odyssee. Deze keer filmt ze niet haar halfzus, maar haar eigen moeder. Haar moeder, Meaud, had een moeilijke jeugd, was een punkmoeder, feministe en is een fantastische grootmoeder. Voor haar dochter blijft ze een mysterie, evengoed fascinerend als kwellend. De camera speelt in de film een therapeutische rol. Émilie probeert een dialoog aan te gaan met haar moeder om de wonden van haar kindertijd te begrijpen en de cyclus van het familiaal leed te doorbreken. De film krijgt zijn volle dimensie door verder te gaan dan de introspectie van de regisseur en ons mee te nemen in het labyrint van de psyche. Het is een reis door een gedachtestroom, met een overdadige mix van instinctief geschoten frontale beelden, familiearchieven, avatars, doe-het-zelf special effects, bezoek aan therapeuten en zelfs tutorials op het internet. De montage moet een titanenwerk zijn geweest, maar Karen Benainous heeft dit op briljante wijze uitgevoerd. Afwisselend delicaat, serieus en grappig, maar altijd betekenisvol en zonder pathos, kan "Maman déchire" worden gesmaakt als een antropologie van huiselijke beelden met vele omwegen, waaronder een esoterische duik in technieken voor persoonlijke vorming.
→ Op 19.09 om 20:00 wordt de vertoning gevolgd door een gesprek met Émilie Brisavoine.
| Enescu, skinned alive ( 21 oktober - Brussel) | |
| Filem'On - Internationaal Filmfestival voor Jong Publiek (Van 25 oktober tot 7 november - Brussel) | |
| Kortfilmavond voor de jonge cinéfiel met Filem'On ( 30 oktober - Schaarbeek) | |
| God’s Own Country met Abvv-regio Antwerpen ( 16 oktober - Antwerpen 6) | |
| Blue Moon (2025) van Richard Linklater ( 25 oktober - Antwerpen 6) |