Take A Closer Look

Na zijn studies in New York werd Guust Mathys (2001, België) geconfronteerd met de ontnuchterende fantasie van de Big Apple. Een wandeling door eender welk deel van de stad brengt je in contact met mensen, dingen en situaties die niet helemaal zijn wat ze lijken. Met een open geest, een scherpe blik en zijn kenmerkende enthousiasme slaagt Mathys erin deze surrealistische alledaagse momenten te interpreteren en om te zetten in een amorfe visuele realiteit. Zo wordt een appelvormig schilderij achtergelaten om te rotten, of bevindt een eendvormig schilderij zich tussen een grote groep duiven. Hoe of waarom deze situaties tot stand komen is grotendeels irrelevant; ze bestaan gewoon, en men wordt geacht zich daarbij neer te leggen en ermee vertrouwd te raken.

Voor zijn eerste solotentoonstelling bij Verduyn, op de bovenverdieping van het derde paviljoen, presenteert hij Take A Closer Look. De tentoonstelling simuleert het gevoel van ontdekking dat je ervaart wanneer je door de straten van een onbekende stad wandelt, en bouwt verder op die verwachting door een vrij alledaagse scène te creëren. In het midden van de tentoonstellingsruimte ontvouwen zich verschillende scenario’s: een groep duiven rond niets bijzonders, een kom met ogenschijnlijk rottend fruit, een eenzame eend, onkruid en een loslopende teckel.

Hoe dichter je nadert, hoe duidelijker het wordt dat alles slechts een facsimile is. Een vage suggestie die niet helemaal overeenkomt met onze waarneming van de werkelijkheid, maar die ons brein toch als een aanvaardbare kopie accepteert. De belangrijkste spanningspunten ontstaan doordat het onderwerp en de materialiteit van de werken elke duidelijke classificatie ontglippen. Ze bewegen zich op de grens tussen sculptuur en schilderij; men kan ze niet anders dan benoemen naar wat ze nabootsen. Elk dier, elke plant en elk object is gemaakt van canvas, gevuld en met de hand beschilderd met acryl- en olieverf. Toch voelt het onjuist om ze schilderijen of sculpturen te noemen, omdat ze zo overtuigend de essentie van het echte ding zelf vatten. Mathys lijkt erin te slagen de geest en ziel van de meest alledaagse dingen op te roepen, waardoor hij speelse en beeldrijke simulaties van het echte leven kan creëren.